Strong, steady, @ peace

Het lukt me steeds beter om in het moment te blijven en mijn leven te beleven in plaats van te overleven. Al betekent dat wel dat de stapel gele to do briefjes groeit en ik mijn vriendinnen al weken niet meer live gezien heb.

Vanaf de herfstvakantie rommel ik met mijn energie en daardoor met mijn agenda. Mijn dagelijkse yogaroutine blijkt toch lastig met kinderen thuis en een te ‘volle’ agenda, dus schiet dat er bij in en ik schiet achteruit. De eerste week dat mijn jongste naar school gaat besluit ik dan ook direct naar de yogaschool te gaan. Het thema van de les? Strong steady and at peace. Nu voel ik veel maar dat niet. Maar het herhalen van dat mantra een uur lang heeft toch wat los gemaakt. Na de les bedenk ik me, dat het aloude adagium om ‘eerst goed voor jezelf te zorgen zodat je goed voor anderen kunt zorgen’ weer uit de kast gehaald moet worden. Dus de tweede week van mijn kindvrije week staat yoga elke ochtend op het programma en ga ik zelfs in mijn eentje naar het strand. Een overwinning. Terwijl ik over het strand loop voel ik een groot gevoel van liefde en realiseer me, dat door je hart te openen en dicht bij jezelf te blijven, je die liefde ook kunt geven zonder er zelf bij in te schieten. Ik loop door ijzig koude, wind en miezer en lunch met een grote uitsmijter. Ik ben kapot maar voel me echt uitgewaaid. Met dikke rode wangen, mascara tot op m’n knieën en tintelende benen neem ik een paracetamol en besluit ik nog een uur te blijven zitten.

Strong, steady and at peace.
En nu nog terug…