Ik vind je dapper!

Maandagochtend na de diploma uitreiking. Ik moet de energie echt uit mijn tenen halen. Ik geef les aan mijn oefengroep. Die kun je moeilijk direct aan de kant zetten als je je diploma hebt gehaald vonden we, dus we gaan nog door tot de zomer. We geven dan om en om les, en deze week was ik aan de beurt. Standaard neem ik daarna twee paracetamol en duik dan een uur of vier mijn bed in. Ook deze ochtend kwam het van ver. En terwijl ik les gaf, dacht ik, waarom doe ik dit? Wie dien ik hiermee, mezelf in ieder geval niet. Ik sta op dat moment zo niet in mijn eigen kracht. Ik vind het superleuk om te doen, maar ik moet de energie van zo ver halen, dat ik echt compleet op ben daarna. Fysiek kost het energie, maar ook geestelijk. Je wilt een goede sfeer neerzetten, de juiste aanwijzingen geven, mensen adjusten, de les inspirerend afsluiten. Iedereen vond het een fijne les, dus ik doe het niet voor niets, maar toch. Terwijl ik aan het lesgeven was voelde ik aan alles dat ik dit niet meer wil doen. Niet meer kon doen en nam ter plekke het besluit te stoppen met lesgeven. Ondanks de nodige tranen na de les voelt dit besluit goed. Gelukkig begrijpt mijn lieve yoga partner het en neemt ze de lessen de komende weken voor haar rekening.

’s Middags sprak ik een lieve yogavriendin. Ik vertelde haar van mijn ervaring ’s ochtends en dat ik daar toch emotioneel over was. Maar dat het me toch ook heel erg opluchtte om de beslissing te nemen geen les te geven. Ik roep wel al vanaf het moment dat ik gestart ben met de Teachertraining dat ik geen les kan en ga geven, maar ik vind het zo leuk om te doen dat ik steeds weer een aangepast idee bedenk. Misschien om de week, een keer per maand, misschien met meerdere mensen, misschien ’s avonds, of juist ’s ochtends, op een inspirerende locatie, als ik uitegrust ben en ga zo maar door. Maar het gaat gewoon niet.

Ik wilde me eigenlijk al verontschuldigen voor mijn ‘gezeur’, maar dat deed ik niet. Ook dat heb ik inmiddels geleerd. En toen zei ze: “Ik vind je dapper. Dit is ook yoga, dat je aanvoelt wat je niet meer dient en daar dan een beslissing over neemt.” Dapper. Ha. Terwijl ik me een enorme kneus voelde. En zo fietste ik na een heftige dag met veel emoties met een enorme rust trots terug naar huis.
Dapper.
Ha!