Gelukkig griep

Ik kwam bij de huisarts met mijn zoontje. Terloops vraagt ze mij hoe het me me gaat. Ik vertel haar dat ik me al een paar weken niet goed voel. Dat ik verzwak, me ziek voel en bang ben dat de sarcoïdose opvlamt. Dat ik de dag niet doorkom en probeer op de rem te trappen maar het me niet lukt. Nog minder doen gaat namelijk bijna niet. En nu is daar ook nog een enorme hoofdpijn bijgekomen. Al dagenlang. De huisarts vertelt mij dat er een enorm venijnig virus heerst. Een griepvirus. Griep???

Ha denk ik. Dus toch geen sarcoïdose die opvlamt? Mijn paniekgevoel zakt subiet weg. Ik heb gewoon een ordinaire griep. Wat fijn!! Ik bel mijn man om hem het ‘goede nieuws’ te vertellen en duik mijn bed in. Mijn keel doet nog steeds pijn, mijn hoofd ook, mijn longen en al mijn spieren voel ik. Mijn linkerkant tintelt en ik moet gewoon slapen. Maar er is geen paniek meer. Geen gevecht. Ik moet deze gewoon even uitzieken en dan kan ik weer opbouwen.